شام خارج از عرف دیپلماتیک ظریف و سناتور آمریکایی/ چرا وزیر خارجه با کسی دیدار کرد که اختیاری ندارد؟

این ادعا با استناد به اظهارات برخی خبرنگاران که حین تردد صفحه موبایل فاینشتاین را دیده‌اند، مطرح شد. 

 

 

 

 

 

ادعای رسانه آمریکایی درباره شام ظریف و خانم سناتور

 

این در حالی است که مدیر اجرایی سناتور فاینشتاین در پاسخ به این سوال که آیا وی تماسی با وزیرخارجه ایران داشته یا خیر، گفت که نمی‌تواند اطلاعات تماس های مافوق خود و اینکه با چه کسانی حرف زده را در اختیار رسانه‌ها قرار دهد.

 

فاینشتاین از سناتورهای بانفوذ دموکرات و از منتقدان سرسخت «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری آمریکا است.

 

اکنون این رسانه آمریکایی از این هم پیشتر رفته و می‌گوید آنها با هم شام خورده‌اند و ماجرا به ۲ الی ۳ هفته پیش بازمی‌گردد که ظریف به آمریکا رفته بود.

 

دفتر سناتور فاینشتاین می‌گوید که این اقدام با مشورت وزارت خارجه آمریکا انجام شده و هدف از آن به‌روزرسانی اطلاعات درباره اقدامات ایران-آمریکا بوده است.

 

این در حالی است که وزارت خارجه آمریکا می‌گوید این نهاد از فاینشتاین نخواسته با ظریف شام بخورد.

 

گفتنی است سناتور فاینشتاین چهارشنبه هفته گذشته با انتشار بیانیه‌ای گفته بود برای مسئله‌ای که همه می‌دانیم ۲ طرف خواهان حل آن هستند؛ جنگ ضرورتی ندارد. از پمپئو وزیر خارجه آمریکا می‌خواهم با ظریف که می‌دانم خواهان رویارویی نیست، تماس بگیرد.

 

 

 

 

 

وزارت خارجه ایران دیدار ظریف با سناتور آمریکایی را تایید کرد 

 

حالا وزارتخارجه بعد از برملا شدن این ماجرا دست به کار توضیحاتی درباره این موضوع شده است و جالب اینجاست این موضوع نه تنها تکذیب نشده است بلکه سخنگو و یکی از مقامات این وزارتخانه آنرا روال عادی دیپلماتیک عنوان می کنند.

 

در همین رابطه، علیرضا میریوسفی سخنگوی نمایندگی ایران در سازمان ملل می‌گوید «این جلسه هم مطابق روال معمول در راستای همان نشست‌هایی است که نماینده ایران با نمایندگان کنگره برگزار می‌کند.» 

 

دفتر سناتور امریکایی درباره شام کاری ظریف و فینشتاین گفته است «دیدار با مشورت وزارت امور خارجه آمریکا» برگزار شد.

 

سیدعباس موسوی سخنگوی وزارت خارجه نیز در خصوص دیدار وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران با یک سناتور آمریکایی اظهار کرد: «بیش از دو دهه است که در جهت روشنگری و تبیین سیاست‌های جمهوری اسلامی با نخبگان سیاسی غیردولتی آمریکا شامل اعضای کنگره (که مقام دولتی محسوب نمی‌شوند) گفت‌وگو و تبادل نظر می‌شود. این افراد نه مقام دولتی هستند و نه اختیار مذاکره دارند و نه مسئولین ایران با آنها مذاکره کرده و یا خواهند کرد.»

 

وی افزود: «هدف این گونه دیدارها - که البته وقت و نیروی زیادی نیز از وزیر امور خارجه در سفرهای فشرده ایشان می گیرد - جلوگیری از تاثیرگذاری گروه های فشار همچون " گروه بی" بر جامعه سیاسی و افکار عمومی آمریکاست و به همین دلیل هم با واکنش شدید و عصبانیت تندروها مواجه می شود.» 

 

 

 

 

 

ابهاماتی که درباره دیدار ظریف وجود دارد

 

ابهامات مختلفی درباره دیدار ظریف با سناتور آمریکایی وجود دارد. موضوع اولی که مطرح می شود این است که لزوم چنین دیداری چه بوده است. سخنگوی وزارتخارجه در توضیح چرایی این شام غیر دیپلماتیک بیان می کند که  «این افراد نه مقام دولتی هستند و نه اختیار مذاکره دارند و نه مسئولین ایران با آنها مذاکره کرده و یا خواهند کرد. » پس با این اوصاف این دیدارهای که طرف مقابل هیچگونه اختیاری ندارند آنهم در سطح وزیر خارجه چرا انجام می پذیرد. با این حال باید پرسید که این شام چه دیداری بوده است آیا باید این دیدار را یک شام دیپلماتیک محسوب کرد؟ در غیر این صورت این دیدار غیر متعارف در عرف دیپلماتیک چه معنی ندارد؟ 

 

از سوی دیگر سخنگوی نمایندگی ایران در سازمان ملل این دیدار را عادی جلوه می دهد. این درحالی  است که این موضوع برای رسانه های آمریکایی هم تعجب آور بوده است.

 

اینکه چه محتوایی در این دیدار میان طرفین رد و بدل شده است و ظریف با سناتور امریکایی بر سر چه موضوعی با هم تبادل نظر کردند، نیز موضوع مهمی است که در توضیحات مقامات وزارت خارجه به آن اشاره نشده است. اینکه به طور مخفیانه این دیدار برگزار شده و رسانه ها از آن باخبر نبوده اند موضوعی است که ابهامات زیادی را مطرح می کند. هنوز لزوم چنین دیداری برای افکارعمومی موشکافی نشده است.

 

ماجرا وقتی جالبتر می شود که بدانیم سناتور آمریکایی طرفدار مذاکره با ایران است و به «مایک پمپئو» وزیرخارجه آمریکا پیشنهاد داده بود که با ایران مذاکره کند نه جنگ. 

 

در مذاکرات هسته ای نیز ظریف و جان کری در خیابان های ژنو با هم پیاده روی کردند که نه تنها سود و فایده ای برای ایران نداشت بلکه منجر به انعقاد برجامی شد که آمریکایی ها به راحتی آنرا زیر پا گذاشتند. حالا برملا شدن چنین دیدارهایی بازهم در همان راستا این سئوال اساسی را بوجود می آورد که تا کی سیاست خارجی دولت روحانی بایستی بر قدم گذاشتن در راه های بی نتیجه اصرار بورزد؟